Toen ik mama werd, werd ik dat ook echt, mama, alleen mama, geen vrouw of vriendin meer, geen make-up of mooie kleding, enkel mama. Mijn dagen bestonden uit werken en zorgen voor mijn baby. En net zoals elke mama nam ik duizenden foto’s. Matti zijn eerste niesbui, zijn eerste groentepap, dutjes, alles! Alles van Matti.. én papa. Duizenden, dat eerste jaar. En foto’s van mij en Matti? Die kan ik op 1 hand tellen. En dan zijn het meestal nog slechte selfies (want geef toe, de frontcamera van een iphone, 6 jaar geleden.. was sh*t..)

 

En dit is geen verwijt naar mannen toe.. maar mannen denken daar gewoon niet aan, zijn daar niet mee bezig. En als ze al eens een foto nemen is dat sowieso niet zoals wij dat zouden doen, maar eerder een snapshot, bewogen én sowieso je minst flatterende kant. (Sorry Guys, nogmaals, no offence..)  Wij, vrouwen, hebben nog voor de geboorte hele pinterest borden vol hoe we het allemaal zouden willen.

Mijn leven bestond uit werken en zorgen voor mijn gezin.

Foto's van Matti en mij? Die kon ik op één hand tellen. En waren bijna allemaal geposeerde selfies.

Ik was ook geen goeie vriendin meer, ging nooit meer dansen of een avondje uit eten met vriendinnen, daar was geen tijd voor, daar had ik geen zin in. Maar daar kwam verandering in toen ik een van mijn klantjes (van de Nagelstudio) tegenkwam toen ik toevallig met familie in hetzelfde danscafe terechtkwam. We hadden zo een plezier! En opeens werd ik geconfronteerd met mezelf, ze hield me als het ware een spiegel voor met haar woorden ‘hé, jij bent helemaal niet zo saai als ik dacht!’ Wat? Saai? Ik? Toen besefte ik dat ik, sinds ik mama werd, mijn enthousiaste zelf helemaal verloochend had, dat ik mezelf kwijt was, dat ik niet meer van mezelf hield..

 

Ik zag toen dat ik niet alleen mama en vrouw was, maar ook gewoon Laetitia kon, mocht en wou zijn. En dus besloot ik dat het tijd was om mijn echte ik terug boven te halen, maar gecombineerd met mama én ‘vrouw van’. Tijd voor plezier, tijd voor zelfliefde!

 

 

Ik nam meer tijd voor mezelf, maar veranderde ook als mama, ik begon Matti zelf zijn grenzen te laten aftasten, want als wij alsmaar roepen ‘dat mag niet’ ‘blijf daar af!’ ‘Dat mag niet, ge gaat u pijn doen!’.. dan willen ze dat net wel. Dus, ik maakte ook meer plezier met Matti (en dat resulteert soms ook in hilarische IG filmpjes ;)) 

Wanneer iemand je een spreekwoordelijke spiegel voorhoudt met de woorden 'Jij bent helemaal niet zo saai als ik dacht!' Dan ga je nadenken..

Ik nam meer tijd voor mezelf. En ben nu naast mama ook vrouw én vriendin. Ik mag er zijn, ik mag de tijd nemen die ik nodig heb, ik mag mezelf graag zien.

Ondanks dat ik mezelf teruggevonden heb en helemaal ok ben met mijn nieuwe 'identiteit' als mama, heb ik het nog steeds moeilijk met het feit dat ik weinig foto's heb van Matti en mij. Toen we in de zomer van 2018 in een pretpark rondliepen en Matti en ik de tijd van ons leven hadden in de waterfonteinen, HOOPTE ik dat mijn man hetzelfde zou zien als ik.. een mooie setting, mooi licht en vooral, plezier.. massa’s plezier en liefde.. maar nee hoor, weer geen enkele foto.. en ergens heeft hij gelijk, want hij wil het moment beleven zoals het zich voordoet. En niet al kijkend op een gsm scherm. Maar hij heeft makkelijk praten, met zijn honderden foto’s van hem en Matti, toch? ;) Het is zijn rol ook niet.. Hij is niet 'de fotograaf' van ons gezin, maar ik natuurlijk ook niet.. 

 

Mijn humeur sloeg helemaal om en ik kon alleen maar denken ‘Wat als ik morgen doodga? Welke tastbare herinnering heeft Matti dan nog van mij? Welke tastbare herinnering heeft Matti dan van mijn liefde voor hem? Van ons twee/drie samen? Juist ja, enkel de geposeerde, vaak geforceerde selfies met mama.. 

En toen wist ik het, eerst jezelf graag zien voor je écht jezelf kan zijn en je kan genieten van alle mooie dingen die het leven en het moederschap je te bieden heeft. En ik wil je daar mee helpen.. die zelfliefde, dat vertrouwen een boost geven. Om daarna die momenten te vangen. Ik wil jullie tastbare herinneringen geven, hoe jullie echt zijn. Hoe mooi de liefde voor jezelf en voor elkaar kan zijn.. hoe mooi die liefde is.. 

 

Ik kan nu zeggen dat ik naast mama ook vrouw én vriendin ben. Ik mag er zijn, ik mag de tijd nemen die ik nodig heb, ik mag mezelf graag zien. 

Het idee dat, mocht ik morgen doodgaan, Matti amper foto's heeft van mij, zijn mama, van ons, en dus geen tastbare herinnering heeft aan mooie momenten met mij, aan mijn liefde voor hem.. dat brak mijn hart

Wie ben jij? Mag ik jullie spiegel zijn?

Create beautiful memories by being IN the pictures! 

Laetitia..

Het verhaal waarom ik doe wat ik doe..

Ik wil en kan jullie op zo veel mooie manieren helpen, zodat jullie, net als ik, jezelf kunnen terugvinden. 

Ik help je aan foto’s waarin je jezelf herkent, foto’s waar die inner goddess even de bovenhand neemt van het ‘mama-zijn’. Foto's voor de vrouw in de mama

Noch jij, noch je partner zijn fotograaf van jullie gezin. Laat mij die rol maar vervullen :) We zoeken een moment om jullie herinneringen te vangen. Bij jullie thuis, in een park, eender waar jullie graag vertoeven. Geen paniek, ik ga jullie niet op boomstammen laten poseren als jullie daar anders ook nooit naartoe zouden gaan :)

Ik help jullie aan dromerige foto's, die jullie, zelfs na heel wat jaren, direct terug zullen brengen naar dat moment en jullie het weer helemaal opnieuw laten beleven. Dat mooie moment, jullie moment.

  • White Instagram Icon
  • White Facebook Icon

Let's connect

2020 - Pictures by Laetitia Photography  |  Algemene Voorwaarden  |  BTW BE0819927241